Anasıyla kızı bugün gezmeye gitmişler.
Canları Mavi çekmiş ,Yeşil çekmiş,Eminönü çekmiş,Mısır çekmiş…
Kız demiş mama beni parise götür ! Anne de götürmüş.
Bizim ev de Eminönü’ne Paris diyoruz.
Bu benim Selin’i ikna etmek için uydurduğum bir cümleydi.
Eğer şimdi uyursan seni parise götürcem .Yemeğini ye parise gideceğiz.
Bu böyle devam etti.
Tabi bunun aslı biraz pahalı olacağından biz yerlisine paris ismini takıp [...]

Bir varmış bir yokmuş.Evvel zaman içinde,kalbur zaman içinde,Paris’in Boulevard peripheriuge bulvarı üzerinde, pencerelerinden Seine nehri manzarası görünen ev de güzeller güzeli bir kız yaşarmış.
Birinci ve İkinci masalımda anlattığım üzere Celine kızımızın Champs Elysees parkında rastlayıp hayatını kurtardığı, önceden prens olan ancak Lauvre müzesinde rastladığı kötü kalpli cadı tarafından kurbaya döndürülen Minik kurba adında bir arkadaşı [...]

Bir varmış bir yokmuş.Türkiye’nin çokmu çok uzağında,başkenti Paris olan ülkenin Mairie Mur de Sologne Badaniere kasabasında yüzü güzellermi güzel,kalbi pamuklar kadar yumuşakmı yumuşak bir Peri kızı Celine yaşarmış.Bu Peri kızı Celine yaşadığı kasaba da çok populermiş.
Çünkü çiçeklerinden böceklerine,ineklerinden kurbalarına,kuzularından oğlaklarına kasabasında ne kadar canlı varsa başı sıkışana koşup yardım edermiş.Yaşlıların elinden tutar onları karşıdan karşıya [...]

Bir varmış bir yokmuş.Günün birinde, champs elysees parkında yaşayan bir kurba varmış.Bu kurba kendi halinde yaşayan,kimseye karışmayan mazbut bir kurbaymış.Dere kenarlarında gezer,otlar arasında zıplar ama kimseler tarafından hiç farkedilmezmiş.
Yine günlerden bir gün dere kenarına güzeller güzelimi desem,prensesler prensesimi desem,champs elysees te yaşayan Celine adında peri kızı gelmiş.
Bu peri kızının yaşadığı yerde bir dediği iki edilmiyormuş.Kuş [...]