Nostaljik bir gün

Eğitim öğretimin hepimizin yaşantısın da ne kadar önemli olduğunu vurgulasam da, zaten herkes bir şekilde eğitimlerini tamamlayıp hayatın içine atılınca kıymetini anlıyor.Özellikle büyüklerimizin;Hani biz büyümek için can attığımız dönemlerdeki ”tadını çıkar bu zamanların”nasihatları kulaklarım da,kulaklarımız da çınlanıp durur.O canla başla özlemini duyduğumuz,büyümek için koşturduğumuz,büyüdüğümüz zamanlarda da geçmişin izlerini hatırlayıp, derin ahlar çektiğimiz anların talebeleriyiz hala.

Unutulmazlarımız arasında ilk üçte hep aynı şeylerimiz olur. Bunlardan biri olan eğitim yaşamımızı, hepimizin zaman zaman ”elimde sihirli değnek olsa da zamanı eskilere götürsem” diye anlatarak içleniriz yakın dost toplantıların da.Bu değişmeyen kaidedir.İster Boğaziçinde oku ister Michigan hepimizin ortak noktası aynıdır. Yaşanılan anlara geri dönmek,kıymetini bilemeden geçen zamanın bu sefer tadına vararak geçirmektir.

Bu vesileyle eski günleri yakın dost toplantılarında yadetmek yerine bizzat olgun bir şekilde yaşamak,yeniden teneffüs etmek,anlara,anılara geri dönmek için Boğaziçi Üniversitesini ziyaret ettim.Tabi giderken kimseye haber vermeden gitmek,yabancı edasında gezmek istesemde kampüsten içeri girer girmez eski manzara ve tanıdık yüzler sanki geleceğim haberini almışçasına hazırlıklıydılar.Önce Çevre ekonomisinde MBA yapan Emre,sınıf arkadaşları Aslı ve tayfasına yakalandım.

Onlar içinde tanıdık bir yüz görmeyeli uzun zaman olmuş pek bir alakalıydılar.Uzun uzun dertleşmeler,değişen yapılar,insan tutumlarından her şeyden konusmalar yaptım.Döktüm biriken kurtlarımı:) 

Yine her şey cıvıl cıvıl,Çiçekler daha bir davetkar,insanlar daha bir sıcaktılar.Dışardaki Boğaziçili imajına ters dönük bir yaklaşım sezdim içerde.Öğrencilerin üzerindeki şımarıklık,lümpenlik,biz buraya dereceyle geldik küstahlığı kalkmış,daha içedönük ve mütevazi öğrenci profili oturtulmuştu.

Değişmeyen  tek şey öğrencilerin aktivite düşkünlüğü ve yaratıcılıklarını sergilemekten kaçınmayışlarıydı.Bahçe de saatlerce oturup öğrencilik yıllarıma atıf yapıp nostaljik bir gün yaşadım.Ruhumun bir arı peteği gibi yeniden boşaldığını,tazelendiğini hissettim.

Diğer resimler için buradan bakınız

Başa dön

Toplam da 71 defa.Bugün ise 0 defa okunmuştur.Son okunma tarihi 28 August 2008 dir