Akşam saatlerinde Selin’le park-bahçeye inip temiz hava aldım.Çevre cıvıl cıvıl kuşlar,neşeli insanlar ve çocuklarla dolup taşmıştı.Günün stresini atma,kaliteli zaman geçirme adına uzun uzun lafladık.Gülüştük,oynaştık,kara kara düşünüp taşındık,sonra canımız kağıt helva çekti oturup kağıt helva yedik.
.
Uzun zaman olmuş kağıt helva yemeyeli,eskiden okul önlerindeki kağıt helva satan amcaları anımsadım.Ailemin dışardan bir şey yememem konusudaki tembihlerini sonra.Hijyenik olmadığı,ucuza satılmasının kalitesiz ve sağlıksız ürünlerle imal edilmesini anlatacağım sırada pamuk gibi kediler ve yavruları peydahlandı yanımızda. 
.

.
Park-bahçemizin koruma altındaki miniklerini görmelisiniz.Çok sevimli olmuşlar.Çokta akıllılar aynı zamanda.Yavru minnoşcanlar birbirlerinin üstünden atlayarak şımarıklık yaptılar.Birbirlerine bu kadar şefkat ve sevgi beslediklerini görmek birbirini yiyen insanoğlu için ibretlik tabloydu düşününce.
.

.
Bu şeker şeyleri slaytlarla süsleyip, maillerle tanıtacak,meshur edecek kadar güzeller ancak o kadar vaktim olmadığı için uğraşamayacağım.Sadece kağıt helva karşılığı bir kaç poz resim anlaşması yaptım.Onlarda güzel pozlar verdi açıkçası 400 kare çekmişim böyle güzel estantene karşısında.Onları paylaşıyor olmak kedi sever dostlarımı mutlu edecek.Böyle pamukları hiçbir yerde bulamassınız diye birde cakamı satsam acaba?
.

Hadi hayırlı olsun ne diyeyim.

Kedileri sevmiyorum ama bazıları şirin oluyor sevdiriyor kendini.Sokakta yaşıyor olmalarına rağmen süt beyazdılar ve tertemizdiler.Helvamızı yerken önce biri geldi sonra diğerleri.

Oynamak istiyorlardı  bizde oynadık.Selin hanım sevindirik oldu.Pisi diye diline doladı.

Ne zaman kedi görsek Pisi sözcüğümüzde yerleşti böylece.

Herşeye rağmen güzel bir akşamdı.Yürümek,kağıt helva yemek,çimenleri koklamak…

Kedilerle  oynamak…

Başa dön