Hüzün ve Motivasyon
Ocak 1st, 2005 By Umar TürkoğluEstanteneler |
6 ay önce geçici olarak göreve geldiğim görevim yarın bitiyor.Eski görev yerime ve eski sorumluluk alanıma geri döneceğim.Kimilerinin iş,aş umutları tükendi.Tükendik.Bugün itibariyle ekibe söyleme onayı geldi.Motivasyonları bozulmasın diye sakladığımız gerçek karanlıktan sert bir ışık gibi yüzümüze çarptı.Bugün itibariyle öğrendi herkes,çalışanlarımızın yüzündeki hüzün hep aynıydı.Başlar öne eğik.Akşam sofralarında kara haber müjdeleyicisi olmaktan utanır vaziyette.
Sonucu bile bile start aldıkları bir umut dedikleri umutları da kalmadı.
Hergün ortak bir amaç doğrultusunda buluştuğumuz insanları bir daha görmeyeceğim.Tanımadığım ama tebessümlerle anlaştığım insanlar bir bir gidecek.Kuru bir tecrübe,avuçlarımda kalan 6 ay,başka şehir,başka insanlar,başka umutlar,bitti.Bittik.
Tanrım hayat bazı insanlar için ne kadar acımasız !!!
Bugün işe gelirken ki duygularım ve birazdan eve giderken ki duygular,radyo da çalan şarkı hep hüznü çağrıştırıyor.
Toplam da 60 defa.Bugün ise 0 defa okunmuştur.
Facebook'a aktar.
