Felsefe yaptım,İnsan ne için yaşar ?

Felsefik konularda hiç başarılı olduğum söylenemez.Sadece bildiğim konularda dilim döner bildiğimi söylerim.Ama bu benim felsefe bildiğimi,felsefe yaptığımı göstermez.Felsefenin Nietzsche’yle beraber tehlikeli bir boyut kazandığı söylenir, gerçi daha önceleri de tehlikeli olmuştu ama bu nedenlerle değil.Nietzsche den önceki yüz yıllarda felsefe,filozoflar için tehlikeliydi.Nietzsche ile beraber herkes için tehlikeli olmaya başladı.Kendisi sonunda zihinsel bulanıkların içine düşmüştür.Ancak fikirlerinin bu zihinsel bulanıklıktan öncesine dayandığını da bilirim.

Bu yüzden felsefe derindir felsefik konular pek akıllıların işi değildir.Akıllılıkla delilik arasında ki ince çizgiyi bilsem bile zaman zaman bu iki zıt kutpun kenarında kendimi bir uçurumun başında sallanıyor gibi hissederim.Zihnimin en bulanık olduğu dönemlerde İnsan ne için yaşar ? gibi hayat memat konularda felsefeye dalarken,zihnimin en açık olduğu dönemlerde ise felsefe yapmanın safsata olduğunu düşünür,tanrıya sığınırım.  

Hayatın temelini insan oluşturuyorsa,insanın temelini düşünce oluşturur.Bu felsefik yaklaşımla baktığımda zihni sürekli bozuk düşünce üreten insan soyunun ne için  yaşadığı sorusu sürekli beynimi kurcalar.

İnsan ne için yaşar?,insan ne için yaşar? ,insan ne için yaşar ?

Yemek,içmek,seks,para,üremek ………..Bunlar içinmi ?

Büyük ve mükemmel evreni yaratan yüce tanrı her şeyin berbat olmasını izlerken,yaratılanın en mukaddesi olan insan bu berbat edilen seneryonun baş oyuncusuyken, içinde hüküm sürerken insanın ne için yaşadığı? ve bu evrenin ne için var olduğu bazen kemiriyor beynimi.

İyi bir insan olmak …

Tanrıya ibadet eden kullar olmak…

Buluşlar yapmak…

Kıyımlar yapmak…

Tanrıya başkaldıran olmak…

Bla,bla,bla,bla….

Böylesi bir derin konuyu anlamak için soruyu her zaman kendime yöneltmişimdir.Ben ne için yaşarım ? İlk insandan itibaren adetler,gelenekler,görenekler,kavimlerin davranışları takip edildiğinden bende öğrendiklerimi tekrar ederim.Ama ne için yaşadığım konusunda sadece edinilmiş ve öğrenilmiş hayatı tekrar ederim.

Gerçekten biri açıklasın ama felsefe yapmadan…

Safsata yapmadan…

İnsan ne için yaşar ?

İnsan düşünce üretmeden bir saniye geçiremediği gibi bu sorunun makul ve mantıklı bir cevabı olacağını düşünmüyorum.Sürekli niçinler doğuran bir sorunun nereye gittiği de orta da

Niçin tanrı var ?

İnsanı zihinsel bulanıklığa itebilecek,kendinden ve herşeyden şüphe duymasını sağlayacak ve dinden imandan edecek en kazık soru…Sorgulanması da en çekinilen sorudur belki de.

Nietzsche de belki zihinsel bulanıklığa bu sebeple düştü…

Onun sebebi ,felsefe olarak kabul edilmedi  ama sonsuz geri dönüşten {yaşamımızı mutlak sonsuza dek tekrar tekrar yaşayacağımıza dair düşünceden } bahsediyordu…

Başa dön

Toplam da 70 defa.Bugün ise 0 defa okunmuştur.Son okunma tarihi 28 August 2008 dir