Ev de yalnız başına
Ekim 4th, 2008 By Umar TürkoğluDoğaçlama |
Tatilden istifade eden evin hanımları annelerinde kalmak istediler.Arada hanımların böyle ricaları olur ben de makul ve anlayışla karşılarım.Öyle etrafında eşi,kızı olmadan bir iş yapamayan türden bir yapım ve bağımlılığım yoktur.Bilakis yalnızlığı bekarlığımdan beri çok fazla severim.
Bir kadın ve bir çocukla yaşamaya başladığımdan beri yalnızlık kapımı hiç çalmıyor.İşte arada böyle hanımların annelerini özleyip tatilide fırsat bilip gidip kalmaları beni eski yalnız geçen günlerime döndürüp nostalji yaptırıyor.Ben uzun dönem yalnız başına yaşıyan daha sonra evlenen türdenim.
Babamın çok sigara içmesini bahane gösterip ayrı daireye taşındığımı hatırlıyorum.Bana göre makul bahane olarak kabul ettirdiğimi düşünsemde ailemin gece gezintilerimden ve arkadaşlarımdan haberdar olup uydurduğum bahaneme müsammaha gösterip daireyi bana tahsis edişleri gerçeği de var.
Ebeveynler evlatlarının zihinlerinden geçen herşeyi okurlar ve bilirler.Bu duyguyu erişkin oldukları dönemlerde yaşadıklarından empati ve sağ duyu chip ,ya da bonus gibi yüklenmiş oluyor.Baba olmasaydım anlamazdım bu empatiyi ama anlıyorum artık.
Yalnızlık bana göre özgürlük.
Özgürlük ise;
Sınırsız işi dilediğim saatte yapma,dilediğim gibi düşünme,dilediğimi hissedip davranma,zihinsel rahata kavuşma süreci… vs uzayıp gider.
Yalnızlığın bana göre uymayan yanları ise asosyal olma,soyutlama,içe kapanma,hayalperestlik,iletişimsizlik ve aseksüellik vs uzayıp gider.
Evde yalnız başıma geçirdiğim şu zaman zarfında zihinsel bir gevşemeyle gelen bir rahatlık söz konusu üzerime hasıl olan.
Bu rahatlıkta evde kimsenin olmayışı,düşüncelerimi etrafımdaki insanların odağından çekip kendime döndürmem,bir süreliğine serbest dolaşım ve davranış özgürlüğünün faydası büyük.
Tadını çıkarıyorum…
Bir yandan da,
”Tadını çıkar çok ararsın bu günlerini ” diyişlerini hatırlıyorum büyüklerin.
Büyükler hep haklı çıkmak zorunda mı ?
Sarfedilen her cümle de,söylenilen her kelime de yaşanmışlığın ve tecrübenin izlerine rastlamak hep mümkün.
Kulağa küpe alınması ve anlamanın mümkün olmayacağı kadar başların havada olduğu hayta dönemlerdi.Bir daha gelmeyeceğine ya da fırsatın olmayacağını ihtimal vermiyorduk ki !
Şimdi,
Her duyguyu yalnızlığınla başbaşa kaldığın hayatta anlıyorsun,yaşıyorsun
Ve geçmiş gözünde hep nostalji olmaya devam ediyor.
Bu gece yalnız kalışımın bende yarattığı duygular bir tuvale gelişi güzel vurulan fırça darbeleri gibi iz bırakıyor.
Hissedilen bu huzurlu,dingin,nostaljiyle karışık özlemli duygular karşısında ortaya çıkan resmin yansıması her zaman gerçeği daha belirgin yansıtır.
Bugün yalnızım ama yarın ?
Toplam da 80 defa.Bugün ise 0 defa okunmuştur.
Facebook'a aktar.
