Bayramı karşılayacak olmak,dini vecibelerini yerine getiren insanların kurban telaşı,uzun bir bayram tatiline giriyor olmak, akabinde gelen yeni bir yıla yeni umutlar taşıyarak girecek olmak, insanı nasıl mutlu etmesin ki?

Biz de ailecek bu mutlu telaştan nasiplenerek bayramı ve yeni yılı karşılıyoruz.Bayram için alışverişler,yeni yıl için sevdiklerimize hediye seçimleri ile zaman geçiriyoruz.

Bu mutluluktan en büyük payı Selin hanım aldığını söylemekte istiyorum çünkü telaşımıza ortak oldukça anlamlandırabiliyor bu telaşın bayram ve yeni yıl için olduğunu.

Anlaması içinde elimizden geleni yapıyoruz daha fazla mutlu olmasını sağlamak için.

Gündem de Kurban bayramı olduğundan, Babaannemiz tarafından hediye edilen Koç evimizi bir an da neşelendirdi.Tüm gecemizi mutlu geçirdik ve evimize gelen bu küçük sevimli Koç ile oynayarak zaman geçirdik.

Her geçen gün bir şeyler öğrenen,10 kadar saymayı beceren Selin hanım,kendisine hediye edilen sevimli Koç oyuncağı ile Kurban bayramının ne olduğunu da zihnine kaydetti.

Geriye ise mutlulukla geçirilmiş oyun saatlerimizin yansıması fotoğraflardan artan mutluluk saatleri kaldı.Bakınız üst kolaj.

Resimlere baktıkça hayatta mutlu olmanın gizi perdeleniyor ve tüm insanlık kaygıları olan zengilik,para,kariyer…in ne kadar boş olduğu bir kez daha tüm çıplaklığıyla bana görünüyor.

Mutluluğun hayatımın her anında gizli olmasını ve bunu farkediyor olmayı çok sevmeye başladım.

En büyük bayram budur.

Başa dön

Kalkar kalkmaz başımızda şu dialoglar…

-Anne kalksena…

-Baba kalksena…

-Anne

-Babba yaa

Bizden ses çıkmayınca bu sefer yorganı çekmeler,mırıldanmalar.

-Kızım dur tamam kalkcaz.

-Baba acıktım.

Bu taktik acıktığı filan yok, duygu sömürüsü yapıyor.Alin bu cümleden sonra dayanamayıp kalkınca,onun yerine yatıp başlıyor üstümde tepinmeye.Herşey kaldırıncaya kadar.

Bu sabahta ”Allahım ne günah işlediysem” önce kafama şapka geçirdi sonra da tepeme çıktı.

Sonra ne diyor biliyormusunuz?

-Baba fotolaf çekinsena.

İnadı inat tutturdumu papağan gibi tekrarlıyor.Sussun diye bir kaç fotoğraf çekildik sabah sabah.

Bakın bizim ev de gün nasıl başladı.

Başa dön

Ben gocunmuyorum,farklı bir bakışla bu teoriye yeni bir boyut kazandırma çabasındayım.Benim teorim derki;”İnsan maymun olmak için çabalayan,hatta gerektiğinde olan canlıdır”.

Nasılmı ?

Bir kızınız varsa Adı da ”Selin” diye başlıyorsa bu mümkün…Darwin bizim ev de yaşasaydı kendi teorisine kendi de şaşardı lakin bizim ev de insanın maymun olmaması imkansız.

…

Bugünkü maymunluklarımız sabahın erken saatlerinde,diğer bir değişle karga bokunu yemeden başladı.

40 tane huriyle aynı hamam da keselenme rüyasının sezon 3 bölüm 9′unu çekerken, yatak odasına dalıp böğrüme sıçrayan Selin hanımın günden güne ağırlaşan bedeninin ağırlığıyla uyandım.Üstelik birde söyleniyordu.

”BABA DELSANA” {Baba gelsene}

Hamamda ki hurilerin kocaları tarafından dövülsem daha az acı çekerdim.Hala nefes alırken kemiklerim acıyor.Böğrüm yanıyor…

Kontesimin canı ütü yapmak istemiş.Yarın iş günü ya.

”BABA DÜTÜ VERSANA” {Baba ütüyü versene}

”BABA DÖMLEKLEYİNİ VERSANA” {Baba gömleklerini versene}

……

Nerden aklında kalmışsa uyandığı gibi gelip üstümde tepinip bunları söylüyordu.Üstelik oyun saatine daha çok varken.Kardeş olmayınca ebeveyn olarak kardeş rolünü zaman zaman ben üstlendiğimden ve oyun arkadaşı olduğumdan,üstlenmem gereken türlü maymunluklar oluyor.

Bugün de payıma düşeni yaşadım.

Sabah 08:00 daha gözlerimi açmadan kafama şapka geçirildi.Elime balon şişirilmek üzere verildi.

”BABA GİYSENA” {Baba giysene}

”BABA ŞİŞİRSENA” {Baba şişirsene}

Geçtiğimiz günlerin birinde değinmiştim,Selin hanım artık fotoğraf çekmeyi öğrendi diye.Sabahın köründe başımda şapka,elimde balon,aklım hala rüyanın etkisiyle hamamdaki hurilerde,gözler yarı uykulu,üstümde pijama,saç baş dağınık…

……..

”BABA ÇEKİCAM” {Baba çekicem poz ver anlamında }

Ordan oraya savruldum durdum.

Dersiniz ki Nihat Odabaşı Ünlü mankenlerle Fotoğraf çekiminde.O kadar ciddiyetle  patlatıyor flaşları.

Gerçi çekilen fotoğraflara bakınca Nihat Odabaşı’nınkilerle yarışır hale gelmişiz.Baya gelişme var yani.Ama benim durumum,karelere yansıyan halim Darwin teorisine taş çıkartır.Çoktan maymun olmuşum.

Ben hep derim;

”Kızın varsa,derdin var” diye…

Darwin,Marvin hak getire, Maymun olmak için sebep çok efendim sebep çok…

Ps I love you : Benim fotoğraflarımı Selin hanım çekmiştir.

Başa dön

Söyleyenler ne güzel söylemişler…

Babasının elinden fotoğraf makinası düşmeyen bir ailenin çocuğu da, temel fotoğrafçılık terimlerine uzak olmaz.Bu sözleri kendim için sarfediyorum.Selin hanımın doğduğu andan, kendini bileceği güne kadar onu resimlemeye yeminli olan ben için,elimde fotoğraf makinasıyla gezdiğim doğrudur.

Çektiğim Selin hanım fotoğraflarını yaşına böldüğümde,sonuç olarak her güne 6,719′luk resim oranı çıkıyor.

Fotoğraf sayısı /yaş {gün olarak} =sonuç

5765/858=6,719

Selin hanım bu duruma ilk zamanlar anlam vermese de artık büyüdüğü için durum değişti.Şimdilerde birlikte oturup,ilk günlerde çektiğim resimlere bakarak o günlerin kritiğini yapıyoruz.Sevinci ve şaşkınlığı tanıdık simaları fotoğraf karelerinde gördüğünde artıyor.

Selin hanıma resimleri gösterek o günleri anlatmakta çok keyifli.

Bu sabah kahvaltıya oturmadan önce elinde fotoğraf makinasıyla ortalıklarda görünce,aldım bir kaç poz fotoğrafını çektim.Sonra İstedi bende çekmek istiyorum diye.Anlattım nasıl çekmesi gerektiğini.İlk denemelerde parmağını objektifin önünde tuttuğundan resimlerde parmağı çıktı.

Daha sonra parmağını kurtarmayı becerdi, ama bu seferde resmi ortalamayı beceremedi.Bir kaç poz düzgün çekmeyi başardıkları oldu ama genel olarak daha fazla çalışması gerekiyor.

Doğaçlama çekildiğimiz ev hallerimizin resimleri,poz vererek çekildiklerimizden daha sıcak ve içten.Ancak burada yayınlanmayacak kadar özel.

Resim çekmek hayatımızın bir parçası oldu bizim.Seviyoruz birbirimizin resimlerini çekmeyi.

Bugün de yeni resimler ekledik hayatımıza.Üstelik bir çoğunu Selin hanım çekti.Her zaman fotoğraf makinasıyla oynar ama açıp resim çekmeyi beceremediğinden oynamakla kalırdı.Bugün onun içinde ilk oldu.Flaşlar patlarken duyduğu mutluluk,resim çekmekten çok,bir iş becermiş olmanın özgüveniyle doluydu.

Yayınladığım resimlerden kahvaltı masasında çekilmiş olanları, Ben ve Alin hanım çekti. Diğerleri Selin hanımın ilk resim denemesidir.Benim kritik bölgelerimin frikiğini yakalayıp yayınlama peşindeydi kesin :)

İlerde bakıp tebessüm edeceği komik durumları olsun istedim.

Başa dön

Çalışınca akşamdan akşama gördüğüm Selin hanımla tüm gün birlikte zaman geçirmek güzel olcağını düşünürdüm.Kabul bu bir kaç gün birlikte geçince ızdırapta verdi ama genele vurduğumda en iyi arkadaşımın yine Selin hanım olduğu gerçeğini inkar edemem.

Çıkma saati gelince en iyi arkadaşımı koluma takıp giyindik,süslendik atladığımız gibi arabamıza parkımızın yolunu tuttuk.İstanbul içerisinde gerçek doğayla başbaşa kalcağınız park bulmak çok zor.Ama şanşlıyız çünkü Babaannemize çok yakın nefis bir parkımız var. 

İstanbul beton kent olduğundan itibaren belediyeler şehir içerisine doğal parklar yapamıyorlar.Zaten istanbulun mimari yapısı park yapımına pek müsait değil.Bu yüzden küçücük alanlara bir kaç oyuncakistanlar yapıp o semtin halkına çocuklarını oynatmaları için fırsatlar tanıyorlar.

Bu bile büyük şans bakıldığında istanbulda yaşıyorsanız…

Hafta içi olması sebebiyle park çok tenhaydı.Birkaç emekli,öpüşmek ve sarılmak için gelen sevgililer,spor yapmak için,yürüyüş yapmak için gelen birkaç insandan başka kimsecikler yoktu.Bu durumdan en çok memnun olanların muhakkakki sevgililer olduğunu gözlemledim tabi.

Aşkın o sihirli havası açık ortamda daha güzel yayıldığından şüphem yok.Çünkü bir zamanlar bende parklarda öpüşürdüm.Liseli gençleri utangaç bir şekilde kaçamak öpüşmeler üzerinde görmek, parklarda öpüşmenin üzerinden uzun yıllar geçtiğini hatırlattı bana.Akabindede yaşlanıyor olmamı ama ben bu düşünceyi hemen kovdum zihnimden.

Yüzüme o insanları anlayışla karşılayan,bozmayın istifinizi keyfe devam edin tebessümü yayıldı birden.

Oyuncakistan bölümünde salıncağa binip,kaykayda doya doya kaydık.Çocuğunu parka getiren diğer annelerin süzer bakışları içerisinde Selin hanımla ben de eğlendim.Çocuk olamam bir daha ama çocukca davranmak bazen alaylı bakışları üzerime toplasa da çok güzel.

Parkta kızıyla oynayan, onun gibi davranan,kumlara düşüp yuvarlanan baba profili türk ailesinin baba profiline çok sulu geliyor.Bu durumu çok iyi tespit edip o alaylı bakışları üzerime toplasamda,ben bu durumdan çok memnunum.Bazı anneler hoş karşılayıp tebessüm etsede o hallerime,çoğunun nemrut bakışları üzerime yapışıyor.Zaten hayatımda belki o an gördüğüm,göreceğim insanların beni kınar ve alaylı bakışları beni çok enterese etmiyor esasında.

Selin hanımın zihninde bırakacağım mutlu anları düşünüyorum daha çok.

Babasını otoriter,dediği dedik,astığı kestik,ilgisiz,eğlencesiz biri olarak tanımasın.Böyle bir profil çizmek istemem açıkçası.

Park büyük olduğundan gezip dolaşacağınız bir sürü kısmı var.Küçük bir at çiftliği bile var.Selin hanımın hayvanlara karşı müthiş bir istek ve sevgi duyuyor.Bizim ailede hayvan seven kim var acaba ,kime çekmiş diye düşünüyorum?

Atlara bakmak çok güzeldi.Selin hanımın şaşkın bakışları arasında binmekte istedik ama Selin hanım çok ufak olduğundan vazgeçtim.

Atlara binemeyince parkı faytonla dolaştırmak zorunda kaldım.

Zavallı at’ın ayağındaki nalın tamirini meraklı bakışlar içerisinde izleyip çok soru soran Selin hanıma durumu atın ayakkabıları eskimiş babası tamir ediyor şeklinde açıklamak zorunda kaldım.Eşşek sıpası hemen ayakkabılarını göstererek baba ayakkabım eskimiş tamir etsana şeklinde istekte bulundu.

E’leri A şeklinde yuvarlamıyormu her defasında bende onu taklit ediyorum.Baba getirsana,Baba versana,etsana…

Çocuklar müthiş öğrenme merakıyla dolu.Hiç umursamaz ve bananeci değiller.En ufak ayrıntı için milyonlarca soru gelebiliyor.Bu duruma hazırlıklı olmak ve göğüs germek için profesyonel atmasyoncu olmak lazım eğlenmek için.

Son olarak parkın lüneparkına uğrayıp 50 kuruş atıp oyuncak yakalayan makinaların önünde kazanana kadar zaman geçirdik.Neyseki küçük bir tavşan yakalamayı becerdimde dilinden kurtuldum.

Arabaya giderken kazandığımız tavşan için zafer şarkıları söylerken bizi görmeliydiniz.

 Başa dön

Lisanınsım çıkınca kitap yazacağım Ece Arar gibi. Doktoralı yazar olmanın daha çok sattıracağını düşünüyorum.Arkama da Hürriyeti alırsam kimse tutamaz.beni…

Arabamın arkasına ”Hürriyet sağolsun” yazıp gezmek süper olcak istanbul sokaklarında :)

Zaten lisan bilmek,mürekkep yalamış olmak tiraj sağlamıyor fazla.

Bakınız blogumun raytingine anlarsınız durumu.Doktoralı blogger olursam durumu düzeltirim o zaman.

Ancak ben Ece’nin savunduğu sebeplerin aksini savunacak kadar bezdim şu 2 günde…

Evde kaldığım bu 2 gün de aslında tüm ev kadınlarına bu lisansı çıkartıp vermek gerektiği inancındayım.3 gün sonra da kadınların tapılası varlıklar olduğu inancına %100 inanlardan olacağım.

Ramak kaldı. 

Yoksa çocuk bakmak,ev işleri,yemek bir de akşam kocalara zevcelik görevlerini yaptıklarını düşünürseniz bu lisansın kadınlara verilmesinin gerekli olduğu inancınız ev de bir hafta geçirmeniz şartıyla sabitlenir,tescillenir hatta şilt verilmesi yönünde girişimleriniz bile olabilir :)

Bakınız bana geçen 2 günde doktora tezleri yazacak kadar öğrendim ev müfredatını ve bezdim hayatımdan.Çogito çocukları yapmayı planlayan anne ve babalar bu makalemi defalarca okuyup resimli belgeleri kendilerine referans almalarını önemle rica ediyorum.

Tabi herkesin çocuğu ailesine doktora yaptırmaz.Orası ayrı bir konu ama benim çekeceğim çok dert olduğu gözüküyor.

Anne ve kız sözleşmiş gibi bezdiriyorlar hayatımdan.

Tatile çıktığımı ve yılın kalan son bakiyesini de tükettiğimi bir kaç kez dile getirmiştim.Kitap okur,film izler,müzik son ses açıp kıvırta kıvırta oynar hatta iyimserce Selin hanıma bakmak gibi düşünceler taşıyordum.

Ama bu 2 gün de Selin hanımla ilgilenmek onun tüm sorumluluklarını bir haftalık süre boyunca elleri binlerce kere öpülesi o mübarek babaannesinden almak gibi bir hataya düştüğümü söylemek isterim.

Tanrı işlemiş olduğum günahları kızım aracılığıyla bu izinde bir bir benden çıkartıyor.

Ölsem yıkamasalarda beni direk cennete alırlar bu halimle.

O kadar çektim.

”Ev de kadın olmak ” ev de bir kadın yokken ne kadar zormuş usta ! { Asıl bu satırları Alin okursa hepten yandım}

Ortalığı bok götürüyor tabiri ne kadar yerinde ve doğru olur.Evi satıp temizini ve yenisini alasım var.Bunun en başlı müsebbibi tabiki Selin hanım.Onu bir çocuk olarak görmek hatasına düşmem bundan sonra heralde.Tam bir canavar ve servet düşmanı.Babaanneyi aramamak için nasıl kıvrandığımı tasvir edemem.

Lavaboya girmemi fırsat bilip bakınız ortalığı ne hale sokmuş. 

Bunları kendisine ispat edeceğim ve delilleri önüne sunacağım anlayacak yaşları elbet gelecek ama halime bakın ya :(

Sabah 08:30 kalk,

08:30-09:00 arası temel bakım {El yüz yıkama,dişlerini fırçalama,saç tarama,elbise,ayakkabı,çorap giydirme.}Bunları yaparken sürekli kovalama ve yakaladığın yerde icraata geçirme.vs…

09:00 Kahvaltı: {Mutfağa geç,sütü çıkar,ısıt,mama tabağına bebe bisküvilerini yerleştir üstüne ısıtılmış sütü dök,ez,peynir,yumurta sarısını,ve zeytin ezmesini ekmekle yedir.Yedirmek için taahhütlerde bulun }

Kahvaltıdan sonra oyna ki burası asıl can alıcı zaten bezmiş ve hayatınızdan nefret eder durumdayken ”Baba delsena,baba delsena,getirsana,versana,yapsana….}

Offf off…

Bu nasıl tatil geçirmek,bu nasıl izin kullanmak,bu nasıl çocuk yarabbi…

Ps:Halime bakıp gülen hanımlar,açın kıçınıza gülün emi :)

Başa dön

Aslında babalar içinde aynı şeyleri ifade eder çocuk. Tek fark Baba otoriterliği ile Anne şefkati ve arkadaşlığı ile öne çıkar,bu yönde davranış sergiler.Bu babayı biraz daha seviyeli ve uzak gösterse de baba içinde çocuğu çok şey ifade eder.Ancak babalar bu sevgisini dışarı vurmakta cimri davranış sergileyip,bu alanda çocuğunu anlatırken,güncesini tutarken görmek pek olası olmaz.Bu daha çok kadınsal bir duygu davranışı olduğu sanılır ve böyle davranan erkekler tuhaf karşılanır.             

Tuhaf karşılayanlar tabiki kadınlar değil bizzat erkekler.Belki de bir şekilde yaralarına basıldığı için,kendi evlat sevgilerini dışa vuramamanın ızdırabı ve ezikliği ile karşılaştığı,kendi ailelerinden böyle sevgi görmedikleri için böyle davranıyorlar.Böyle davranmalarının altında yatan psikolojik sebep ne olursa olsun aslında çok ilgilenmiyorum böyle gerçeklerle.

Ben daha çok kendi yaşantıma bakmaya,başkalarının benim taşıdığım duygular hakkında ne düşündüğüyle pek ilgilenmem.Bu insanların sayısı da abartılcak kadar  fazla değil zaten.Ancak malesef işte bir kısım insan gürühu olarak rastlıyoruz.

Ben de anneler gibi düşünenlerdenim.Baba olarak kızım çok şey ifade eder.İfade eden kısımların daha çok birlikte geçirdiğimiz zamanlar içinde gizli olduğunu keşfettiğim andan beri burada Kızım ve Ben kategorisini karalıyorum.Açıkçası güzel oluyor üzerinden zaman geçince.Bir tık kadar anılara,geçmişe,geçmişte yaşanılanlara yakın olmak iyi hissettiriyor.Yolculuk yaptırıyor zihni güzel anlara…

Bugün milyonlarca Nlp kitabı zihni güzel şeylere sevk edip seratonin salgılanmasına çaba sarfediyorlar.Bence hiç gerek yok böyle kitapların varlığına.Asıl kitap sizsiniz ve biriktirdikleriniz.Açıp dönün eski sayfalara ve mutlu olduğunuz anları yeniden okuyup hatırlayın,tebessüm edin,gülün,duygulanın. 

Bugün de boş zamanımdan istifade ederek Selin hanıma olan aşkımı anlatan resimli,müzikli bir video hazırlayıp Selin hanıma hediye ediyorum.Alin hanıma sakın duyurmayın ve göstermeyin diyorum :) Kıskançlığın ortasında olmak istemem…

Bu videoyu hazırlarken o kareler eşliğinde kitabımın eski sayfalarında dolaşmak çok iyi geldi bu sonbahar günlerinde.İleriki günlerde de bakıp bakıp anacağımı biliyorum.

Keşke bana da kendi geçmişimi hediye edecek birileri çıksa.

Bakalım beğenecekmi selin hanım ?

Başa dön

Dün gece yine sergilemiş olduğumuz performanstan eleştirmenler tarafından tam not aldık ve haftanın birincisi olduk. Selin hanım kendine gelince yine performansını beni haşat edip sergiledi.Ortaya çıkan bu güzel anlardan son derece memnunuz altın topumuz ışık saçmaya devam ediyor.Tanrım kazadan beladan korusun tüm bücü-lerimizi…

Buyrun efendim kare kare performansımız. 

Başa dön

Çünkü turizm sektörü için hazırlanan ve istanbulun en güzide ve seçkin yerlerinin biyografilerinin çıkarıldığı ve anlatıldığı bu rehber niteliğinde kitaplar faydalanmak isteyen herkes için bulunmaz bir nimet.Çünkü çok detaylı anlatılıyor ve yapmak istediğiniz aktivite türüne göre zengin seçenekler içeriyor.

Bugün istanbul’un iki noktasında {Mecidiyeköy-Beşiktaş} bulunan ancak bizim deniz manzarası sebebiyle beşiktaşı tercih ettiğimiz ”cafe la vita” da sabah brunch’ı gerçekleştirdik. Zengin menüsü ve deniz manzaralı cafe istanbul ve civarını gezmek isteyen turistlerinde dikkatini çekmekte.

Pazar sabahlarının erken saatlerinin civar sessizliği ve istanbul her zaman güzel manzaralara gebe.Yeterki içinizde dışarıya çıkmak için sebebiniz olsun.Sebebiniz yoksa mazeretiniz çok olur.Özellikle çocuklu ailelerin pazar günleri gezmeleri ve yeni yerler keşfetmeleri olağandır.Çünkü çocuğunuz varsa yeni parklar,yeni bahçeler,yeni piknik alanları keşfedeceksiniz ve buralarda zaman geçirmek daha  eğlenceli hal alacaktır.

Biz bu duruma bir de sabah kahvaltılarını ekleyince ortaya daha güzel estanteneler çıkıyor.Böylece istanbulun adam akıllı yerlerinin sadece turistlere özgü yerler olmadığını da test etmiş oluyoruz.Cafe la vita gerçekten seçkin bir yer ve beşiktaş ilçesinde Norveç konsolosluğunun olduğu sokağın girişinde hizmet veriyor.Üst katının camları boydan boya açılıyor ve sizi engin manzarasıyla deniz kucaklıyor.

Fiyatlarının çok cüzi rakamlar olması ve kahvaltı menüsünün zenginliği  adeta şaşırtacak türden.Akşamları ise Cafe ve Pub olarak hizmet veriyor.

Sabah erken saatlerinden öğle saatlerine kadar nefis bir kahvaltı müteakip deniz kıyısında bol oksijen alarak kendimizi yeni haftaya hazır hale getirmek için gayretimiz sonuç verdi.Adeta haftanın yükünü üzerimden atıp deşarz olduğumu söyleyebilirim.

Bize güzel hisleri, bu güzel günü yaşatan estantenelerin hafızalarımızdan kolay silinmemesi için tabiki objektifimizden yardım aldık.Ortaya güzel anların unutulmayacak anılara dönüştüğü manzaralar çıktı.

Onlardan bir kaçıyla bitiriyorum…

Başa dön

Öncelikle İstanbul büyükşehir belediyesinin Kayabaşı tesislerini çok beğendiğimi söylemeden yapamayacağım.Giriş ücretli olması,içerinin çok bakımlı olması, atlı dolaşan güvenlik görevlilerin asayişi sağlaması ve etrafı kolaçan etmesi,tesislerin bakımı,tertip düzen,lavaboların hijyenik olması ve çok bakımlı olması,bu alanın piknikçiler için özel düşünülmüş ve peysajının ona göre projelendirilmiş olduğunu gösteriyordu.Bulaşık yıkama yeri için özel lavabolar bile vardı.Keza çocuklar içinde oyuncakistanlar.

Çocuklu ailelerin kesinlikle gidip piknik organizasyonlarını gerçekleştirebileceği dört dörtlük bir piknik alanı.Daha önce neden keşfedemedim diye hayıflandım açıkçası.Pikniklerde neler yaşanır,neler olur bahsetmek istemiyorum ancak paralı olması sebebiyle fazla rağbet görmemesini, insanların sırf para vermemek için daha kötü yerlere gitmesini anlayamıyorum.Oysa koca tesis istanbulluların hizmetinde.Komik denecek kadar cüzi bir ücretle giriş yapılıyor.{4 ytl}

Güzel bir gündü ve sezonu güzel bir piknik organizasyonuyla kapadım.Objektifimi soruyorsanız hiç durmadı gerçekten.Çok güzel anları yine arşivlemiş oldum.

Selin hanımla beraber oyuncakistan da çocuk oldum resmen.Salıncakta sallandım,Kaykay da kaydım,tahtaravalliye bindim.Kendimi 10 yaşımda gibi hissettim.Parklarda eğlenmenin yaşının olmadığını bugün bir kez daha anladım.

Başa dön