Umar’ın Hobi Dünyası

Altın top

Çalışma hayatı sebebiyle çocuklarını kreşlere veren ebeveynlerin çocuklarına olan özlemlerini anlatan serzenişleri duyar bir anlam veremezdim.Çünkü o duyguyu yaşamadan anlaşılmayacağını düşünürdüm.Bir gün başıma geleceğini de biliyor ve sürekli zihnimden bu düşünceyi kovuyordum.

Selin hanımdan ayrı kaldığım bu bir hafta bariz yalnız ve eksik bir parçam varmış gibi geldi bana.Çalışma masamın etrafında dolanan,arada babba bak!,sabahları yatağımın baş ucuna gelip babba kalk! diyen bir çift göz ve ses aradım durdum.Tuhaf bir duyguydu ve buna alışmaya çabalamak açıkçası hiç işime gelmiyordu.

Hafta sonunu bizimle geçirmesi için yanımıza aldık yeniden.Yas varmış gibi sessiz duran ev birden cıvıltılarla,neşeyle doldu.Evimizin Altın topuymuş gerçekten. {Hep anlatırlar ya eskiler çocuk evin altın topudur diye }

Sabah erkenden kalkıp kahvaltı süprizi yapmak istedim.

Ancak öyle bir uyuyuşu vardı ki bu anın resmini almamak benim için büyük fırsat kaçırmakla eş değer bir durumdu.İleride bu resimleri aleyhine delil olarak sunacağım tabiki :) Şimdilik anılarına sahip çıkıyorum ve kendisine armağan edeceğim bu anıların zamanının gelmesini iple çekiyorum. 

Ayrıca;

Bu iki gün dursa zaman,

Biz kuş olup uçsak,

İçim yanmadan bir pazartesi gelse…

Diye diye söyleniyorum

…

Toplam da 96 defa.Bugün ise 0 defa okunmuştur.Son okunma tarihi 04 July 2008 dir