Unutmadım !
Ağustos 17th, 2008 By Umar TürkoğluEstanteneler |
Yorğun argın yattığım bir güne aydınlanıyordu gece,havanın sıcaklığı,basıklığı,usanmış halim bir de yalnızlığımla beraber karşıladım 17 ağustosu.45 saniye de gözümün önünden geçen ömrümde,hiç bu kadar kıymetli olacağını bilmezdim kalp atışlarımın.Büyük bir ışık süzmesi patladığında,birbirine sürtünen binaların çıkardığı ses,titreyen ellerim,yalvarışlarım dinmek bilmiyordu.
Allahım sen yardım et !Ne olur dinsin,yalvarırım dinsin!Allahım sen yardım et!
Bağırışlar,çağırışlar,feryatlar dinmek bilmiyordu.
Güneş ilk defa bu kadar soğuk doğuyordu güne.Annem!annemi kurtarın diyordu bir çığlık.Şaşkın ve soğuk mimiksiz suratlar dolaşıyordu pejmürde.Radyo da sipiker şaşkın ne diyeceğini bilemiyordu.
15.000 ölü,onbinlerce yaralı,binlerce tamamen yerle bir olmuş bina,yüzbinlerce evsiz insan…
Bir önceki gün,güle oynaya geçtiğim yerlerden (avcılar) bir sonraki gün gözlerim dolu dolu, yıkılan enkazlara baka baka,yol kenarlarında soğuk hava tırlarının içine konulan cesetlere dualar okuyarak geçeceğimi hayal bile edemezdim.
Kurtulduğumamı sevineyim,ölen insanlara mı üzeleyim bilemeyecek kadar şaşkındım.Atlatması günler aldı.Hayat geçiyor yıllarla beraber,ancak yaşananlar kolay kolay silinmiyor.
17 ağustos depreminde yaşamlarını yitirenlerin anısı önünde saygıyla eğiliyorum.
UNUTMADIM!
UNUTMAYACAĞIM!
Toplam da 310 defa.Bugün ise 1 defa okunmuştur.
Facebook'a aktar.
